سایت آوانگاردها به مناسبت انتشار ترجمهی فارسی مجموعه داستان کوتاه جان بارت با عنوان گمشده در شهر بازی، جلسهای را با سخنرانی دکتر حسین پاینده، استاد نظریه و نقد ادبی دانشگاه علامه طباطبائی، برگزار میکند. در این جلسه دکتر پاینده ضمن مرور و معرفی این مجموعه داستان و جایگاه آن در ادبیات داستانی پسامدرن، بحثی هم دربارهی چگونگی نگارش داستانهای پسامدرن خواهد داشت.این جلسه در تاریخ جمعه ۲۷ امرداد ۱۴۰۲ در محل «کافه تاریخ» تشکیل میشود و شرکت در آن برای عموم علاقهمندان آزاد است.نشانی: تهران، خیابان وصال شیرازی، نرسیده به بلوار کشاورز،بالاتر از خیابان ایتالیا، بنبست مریم، پلاک ۵زمان: جمعه ۲۷ امرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۸برچسبها: گمشده در شهر بازی, جان بارت, نقد ادبی, سایت آوانگاردها

دکتر پاینده از هفتهی اول تیرماه ۱۴۰۲، چهار کارگاه جدید را برگزار خواهد کرد. عناوین این کارگاهها عبارتاند از:۱. کارگاه شالودههای نقد ادبی۲. کارگاه نشانهشناسی و مطالعات فرهنگی۳. کارگاه آشنایی با رمان ۲ (رمان مدرن)۴. کارگاه داستاننویسی ۲شرح دوره و اطلاعات مربوط به ثبت نام این کارگاه بدین قرار است:کارگاه شالودههای نقد ادبی هدف از این کارگاه که در ۱۰ جلسه برگزار خواهد شد، آشنایی علاقهمندان نقد ادبی با مبانی نظری نقد است. این کارگاه برای کسانی در نظر گرفته شده است که در رشتهی تحصیلی خود درسی دربارهی نظریه و نقد ادبی نگذراندهاند و هیچ دانشی دربارهی نقد ندارند اما مایلاند با روشهای تحلیل کیفی آشنا شوند. در این دورهی آموزشی، ابتدا تعریفهای نادرست اما متداول از نقد ادبی معرفی میشوند و ضمن بررسی نمونههایی از شبهنقد، اشکالات مقالاتی که بر اساس این تعریفهای نادرست نوشته شدهاند مشخص میگردد. در مرحلهی بعد تعریفهای علمی از چیستیِ نقد و شیوهها و رویکردهای آن ارائه میشود. در این مرحله همچنین نمونههایی از شعر و داستان کوتاه در کارگاه به صورت عملی نقد میشوند. جلسات اولیهی این کارگاه به بنیانهای نظری نقد ادبی در آراء و اندیشههای فلاسفهی یونان باستان مانند افلاطون، ارسطو، هوراس، لونگینوس و دیگران اختصاص دارد و سپس تحولات بعدی نقد تا پیدایش «مطالعات فرهنگی» در نیمهی دوم قرن بیستم پیگیری میشود. شالودههای نقد ادبی در این کارگاه با اشاره به متون ادبی ایرانی (شعر و داستان کوتاه) و همچنین فیلمهای ایرانی تدریس میشود.برنامهی این کارگاه با هدف تربیت منتقدان ادبی برای کار در مطبوعات و مراکز پژوهشیِ مرتبط با مطالعات ادبی تنظیم شده است. با این حال، علاقهمندان به ادبیا

کتاب نظریهی روانکاوی به چاپ ششم رسید. این کتاب دربرگیرندهی هفت رسالهی مهم از زیگموند فروید است که میتوان گفت بنیانیترین اندیشههای او را به خواننده معرفی میکند. این هفت رساله عبارتاند از:۱. «روانکاوی»: نوشتاری که فروید در آن مفاهیم کلیدی این نظریه را شرح میدهد.۲. «شرح کوتاهی دربارهی روانکاوی»: دربرگیرندهی توضیح مفصلی دربارهی فرایند شکلگیری مفاهیم بنیادی روانکاوی.۳. «رئوس نظریهی روانکاوی»: آخرین رسالهای که فروید پیش از مرگ در تبیین نظریهی خود به رشتهی تحریر درآورد.۴. «پیشدرآمدی بر خودشیفتگی»: رسالهای دربارهی مفهوم «خودشیفتگی اولیه و ثانویه» و نشانههای آن.۵. «خود و نهاد»: تبیینی مفصل از نظریهی فروید دربارهی ساختار ذهن.۶. «اندیشههایی درخور ایام جنگ و مرگ»: تأملات روانکاوانهی فروید دربارهی خشونتهای جنگ جهانی دوم.۷. «انواع مقاومت در برابر روانکاوی»: رسالهای که فروید در آن دلایل ناخودآگاهانهی تقبیح روانکاوی از سوی مخالفان این نظریه را شرح میدهد.کتاب نظریهی روانکاوی: هفت رساله از زیگموند فروید را میتوانید علاوه بر کتابفروشیها، از سایت اینترنتی انتشارات مروارید تهیه کنید.برچسبها: کتاب نظریهی روانکاوی, زیگموند فروید, روانکاوی, کتابهای دکتر پاینده

«همنشینها» (syntagms) عبارتاند از مجموعهای از دالها که با نظم و قاعدهی خاصی کنار هم قرار گرفتهاند، با یکدیگر همکنشی دارند و در پیوند با یکدیگر کلیتی معناساز (دلالتکننده) را به وجود میآورند. آشناترین مصداق همنشینها را در جملاتی میتوان دید که هنگام مراودهی زبانی با دیگران به کار میبریم. در جملهی «علی این کتاب را دیروز به من داد»، زنجیرهای از دالهای کلامی کنار هم قرار گرفتهاند تا مخاطب متوجه شود گوینده کتاب مورد نظر را از چه کسی و چه زمانی دریافت کرده است. اما هر یک از حلقههای این زنجیره، مثلاً کلمهی «کتاب»، خود متشکل از زنجیرهای از واجهاست که رابطهی همنشینی با یکدیگر دارند و آن را برای گویشوران فارسیزبان معنادار میکنند. زنجیرههای همنشین در زبان از عرفها و قواعد همگانی پیروی میکنند، زیرا در غیر آن صورت کلام گوینده برای مخاطب معنادار نخواهد بود. زبان فقط یکی از نظامهای نشانگانی است و زنجیرههای همنشین را در همهی این نظامها میتوان تشخیص داد و بررسی کرد. مثلاً پوشاک (پیراهن، شلوار، کت، جوراب، کلاه و ...) میتواند زنجیرهای همنشین با دلالتی خاص ایجاد کند: لباس زنانهی سرتاسری به رنگ سفید + تور سفید + تاجِ تزئینیِ کوچک + کفشهای سفید، همنشینهایی حاکی از مراسم ازدواج زنی است که چنین لباسی به تن کرده است. پوشیدن چنین لباسی در روز عروسی حکایت از پیروی از عرفی همگانی دارد، درست همانطور که بیان جملات مطابق با قواعد دستور زبان، حاکی از رعایت قواعد نحو دارد، زیرا همانگونه که پیشتر متذکر شدیم رعایت نکردن این عرفهای نشانگانی میتواند منجر به اختلال در ارتباطات ما با دیگران شود. به طریق اولیٰ، همانطور که هر واحد زبانی در زنجیرهی همنشین متشکل از واحدهای کوچک